Geen safari, wél savanne: Limburgse Britt (25) kiest voor Emmen. 'Dat was even wennen, ze zijn hier nogal recht voor de raap'
In dit artikel:
Britt Ramaekers (25) – geboren in Sittard en opgegroeid in Beek – verruilde Limburg voor Emmen toen ze tijdens haar opleiding Dierverzorging en Paraveterinair stage liep bij Wildlands. Haar oorspronkelijke plan om voor een stage naar Afrika te gaan ging niet door door corona; dat leidde ertoe dat ze in Nederland bleef en uiteindelijk bleef hangen in het grootste dierenpark van Drenthe. Ze rondde er ook haar scriptie over leeuwen af en kreeg later de zeldzame kans om als dierverzorger te werken. Op dat moment was ze 21 en ver weg van huis, maar het gastgezin van haar stage maakte de overstap makkelijker.
Britt koos bewust voor wilde dieren: grote soorten en katachtigen hebben haar voorkeur boven katten en honden. Haar werk bij Wildlands blijkt veel praktischer en minder glamoureus dan vaak gedacht: “Het grootste deel van mijn werk bestaat uit poepscheppen,” zegt ze lichtvoetig. Vanwege het hands-off beleid is direct contact met de dieren zeldzaam; veel tijd gaat naar het uitmesten van stallen en het schoonhouden van buitenverblijven voor neushoorns, giraffen, gnoes, zebra’s en meer. Als dieren buiten staan halen zij en collega’s mest weg met kruiwagens, anders rijden ze met een karretje de savanne op. Daarnaast geeft Britt rondleidingen, observeert dieren op afwijkend gedrag en schakelt zo nodig de dierenarts in – verzorgers zijn vaak de ogen en oren van de medische staf.
De overgang van Limburg naar Drenthe betekende wennen aan cultuurverschillen: in Emmen ervaart ze mensen als directer. Haar accent valt op: collega’s en bezoekers merken geregeld dat ze “heel ver van huis” is, maar Britt voelt zich goed thuis in haar appartement in het centrum en heeft vrienden en een sociale kring opgebouwd. Het Drentse avontuur leverde haar ook een relatie op; haar vriend werkt bij de olifanten.
Britt onderhoudt het contact met haar ouders door ongeveer maandelijks terug te rijden naar Beek. Haar ouders zouden haar graag dichter bij huis zien, soms met een knipoog richting GaiaZOO in Kerkrade, maar Britt houdt vast aan haar keuze: ze is blij dat Afrika niet doorging en geniet van het leven en werk in Emmen.