Jacques, Jos, Tanja en Truus uit Nieuw-Schoonebeek zetten eigen ideeën om in bruisende waterbuffer bij Bargerveen
In dit artikel:
Dorpelingen uit Nieuw‑Schoonebeek hebben actief meegedacht over de inrichting van een nieuwe waterbuffer langs het zuidelijk kant van het hoogveenreservaat Bargerveen. De werkgroep Tussen Beek en Veen — bestaande uit Jacques Schepers, Jos Fischer, Tanja Schepers en Truus Wubbels — schetste bij elkaar ideeën op grote vellen papier met viltstiften en zag sinds mei graafmachines hun plannen deels in de praktijk brengen: er wordt gewerkt aan een waterberging ter grootte van ongeveer 350 voetbalvelden.
De waterbuffer is bedoeld om weglekkend water tegen te houden, zodat het hoogveen niet verder uitdroogt en waardevolle natuur en koolstofrijke veenbodems behouden blijven. Tegelijkertijd wilde de groep voorkomen dat de nieuwe opvang een saaie, afgesloten plas zou worden. Daarom brachten ze voorstellen naar voren voor toeristische en lokale voorzieningen: wandel- en fietsroutes, een uitkijktoren, kleine natuurhuisjes (ecolodges zonder elektrische voorzieningen), plekken voor kano’s en supboards, horeca en een tiental hectare voormalige landbouwgrond gereserveerd voor recreatie of dorpsinitiatieven.
Een groot deel van hun input is door de provincie overgenomen; naar eigen zeggen vond bijna 90 procent van hun ideeën ingang bij de ontwerpers. De initiatiefnemers trokken vooral samen op nadat aanvankelijke plannen voor de buffer leidden tot onrust onder boeren vanwege landverlies. Waar sommige dorpelingen eerst vooral muggen en nadeel zagen, wisten de voorgestelde verbindingen en voorzieningen het bredere draagvlak te vergroten. Belangrijke concrete uitkomsten zijn een voetgangers‑ en fietsverbinding aan de westkant van de Kerkenweg die uitkomt op een apart gehouden stuk grond van tien hectare en een uitzichttoren met zicht over het Bargerveen. Aan de oostzijde is ruimte gereserveerd voor de kleinschalige ecolodges — nadrukkelijk geen grootschalige recreatie zoals Center Parcs.
De werkgroep vocht ook voor het behoud van ruimte voor horeca toen de provincie dat aanvankelijk wilde schrappen vanwege vergunningstechnische bezwaren. Bewoners werden bij informatieavonden betrokken en leverden aanvullende ideeën, zoals een speciale wand voor zwaluwen. Hoewel de bouw nu is begonnen, blijft de stichting de voortgang bewaken en aandringen op betere fietsverbindingen met buurdorp Schoonebeek en aansluiting op het bestaande wandel‑ en fietsknooppuntennetwerk.
Extra context: het herstel en behouden van nat hoogveen is belangrijk voor biodiversiteit en klimaat, omdat veenlandschappen veel CO2 vastleggen en unieke plant‑ en diersoorten herbergen. Door de koppeling van natuurbeheer aan kleinschalige recreatie hopen de initiatiefnemers economische kansen voor het dorp te creëren zonder het gebied te overbelasten. De verandering in houding binnen Nieuw‑Schoonebeek van sceptisch naar trots illustreert hoe lokale betrokkenheid plattelandsprojecten kan sturen naar een combinatie van ecologisch herstel en toeristische meerwaarde.